CATIE’S WEEK IN PICTURES #4

foto-dagboek-catiemccartney-mei-1
Goedemorgen vanuit het zonnige Denemarken! Na maanden voorpret ben ik deze week dan toch echt op vakantie. Vanuit Helsingør varen we deze morgen met een veerpont naar Helsingborg, Zweden. Helsingborg is een frisse en ruime havenstad. Ik geniet van een echte Zweedse lunch met garnalen! foto-dagboek-catiemccartney-mei-2

Het is tijd voor een portie kunst. In het Louisiana museum bekijken we vier tentoonstellingen, waaronder deze grappige schilderijen (ze lijken oud, maar elk schilderij heeft iets grappigs, bijvoorbeeld deze twee met rode neuzen). Niet alleen de tentoonstellingen zijn inspirerend, want het gebouw, de tuin en het uitzicht zijn echt prachtig! ‘s Avonds maken we een strandwandeling en kijken we naar de ondergaande zon.foto-dagboek-catiemccartney-mei-3

Op woensdag nemen we de trein naar Copenhagen. We krijgen een rondleiding door het stadhuis van een nogal zelfingenomen gids. Wanneer we vervolgens de Ströget (winkelstraat) doorlopen zie ik opeens een bekende winkel; Søstrene Grene. Omdat ik er al veel over heb gelezen neem ik een kijkje binnen. Hoe leuk zijn die potloden?!foto-dagboek-catiemccartney-mei-4

Een bezoek aan the Royal Reception Rooms staat ook op de planning. We krijgen helaas geen rondleiding, want de Deense prins komt net op bezoek! Copenhagen is echt een prachtige oude stad met allerlei mooie gebouwen. ‘s Avonds eten we bij een echte Amerikaanse Diner, wat ik met mijn Amerika interesse natuurlijk erg leuk vind. Mijn eerste echte root beer is daardoor ook een feit. Heerlijk! foto-dagboek-catiemccartney-mei-5

Na een dag lopen is het tijd om mijn voeten en lichaam rust te geven. Uitslapen, ontbijten, een masker en een kop thee hebben daarom prioriteit. ‘s Middags brengen we een bezoek aan de Deense bakker in de buurt (en nemen we uiteraard iets mee) en daarna speel ik Sims. foto-dagboek-catiemccartney-mei-6Op onze laatste dag brengen we een bezoek aan Fredensborgslot. Je kan het paleis niet in, maar de tuin wel. Het paleis, de wachten en de tuin zijn heel interessant om te zien. Alles is erg ruim opgezet. Na een wandeling door de paleistuin zijn we toe aan een lekkere lunch. Vanuit de auto spot ik een bagel eetgelegenheid! Mijn favoriete bagel toppings zijn toch wel roomkaas, zalm en olijven. Jumm!

 

Are you kidding me?

catiescolumn-areyoukiddingme

Je hebt van die momenten, je hebt van die dagen.. Je komt met je mandje vol met boodschappen bij de kassa’s en je oog valt op die ene korte rij. Een pinkassa. Prima, want dat ben je toch al van plan. Terwijl je je boodschappen netjes uitstalt op de lopende band zoek je tegelijkertijd je Bonuskaart en pinpas op. Zo, jij bent goed voorbereid. Wanneer je aan de beurt bent en al jouw boodschappen gescand zijn zeg je beleefd “Ik zou graag willen pinnen”. Op hetzelfde moment dat de caissière je die blik toewerpt realiseer je je dat jouw beleefdheid in dit geval wel heel misplaatst is. Pinnen. Ja, daarom sta je bij de pinkassa.

Met je tassen vol boodschappen strompel je door de stad op weg naar het ondergrondse systeem van tunnels en vervoerswagens dat we metro’s noemen. Met de metro ben je zo op je eindbestemming, maar door al het staan en sjouwen heeft je energie niveau er wel onder geleden. In een horde van mede reizigers loop je richting de uitgang. De roltrap, dat is je redding. Ondanks dat de horde mensen voor en naast je sportief de trap neemt kies jij voor de roltrap. Wat nou eenheidsworstengedrag?

Je eerste zelfverzekerde stap op de roltrap is gezet wanneer je in een kwart van een seconde realiseert dat hij niet werkt. Je redding, de roltrap, is defect. Waarom ook niet… De keuze is gemaakt, terugkeren is geen optie meer. Je ziet de horde medereizigers kijken en je hoort ze denken ‘Hoe gaat ze dat oplossen?’ Met je tassen vol boodschappen bijt je door en beklim je de trap die net iets te grote treden heeft om dat op een charmante manier te doen.

Gelukkig is het einde in zicht want je bent bijna thuis. Het leed is geleden. Denk je. Je gooit je sleutels in het bakje bij de voordeur, laat je tassen op de grond zakken, hangt je jas netjes aan de kapstok en begint vol goede moed aan het uitpakken van de boodschappen. De ideale gelegenheid voor het volgende are you kidding me moment. Je bent een boodschap vergeten, je hebt het verkeerde meegenomen, een zak bloem is opengescheurd in je tas of een tomaat is geplet. Je hebt van die momenten, je hebt van die dagen… vul het zelf maar aan.

Food Diary: Wat eet ik zoal?

Ik schrijf niet heel vaak over eten, maar ik hou wel enorm veel van eten. Ik ben een echte foodie. En dat is ook wel terug te zien als je door de foto’s in mijn telefoon scrolt. Ik ben vast niet de enige die foto’s maakt van wat ik allemaal eet. En als een echte blogger zag ik in al die foto’s een blog-artikel-in-the-making. Vandaar. Dit is wat ik zoal eet, ik hoop dat je er wat inspiratie uit kan halen!

food-dagboek-1

1. Zelfgemaakte komkommer sushi. Dit is echt zo lekker en je kan hiermee een heleboel restjes opmaken.
2. Wraps. Ik eet vaak wraps. Dan koop ik een pak van 8 meergranen wraps en eet ik ze met verschillende toppings verspreid door de week. Mijn favoriet is met roomkaas, komkommer en zalm.
3. Rijstwafels als lunch, als snack, als ontbijt. Ik schreef er eerder al een artikel over. Rijstwafels kan je overal mee combineren.
4. Soms eet ik ook gewoon brood. Omdat ik dat lekker vind. Het liefste eet ik Liefde&Passie Spelt brood van Albert Heijn. Avocado’s met chili vlokken doen het daar extra goed op!

food-dagboek-2

1. Een kleine snack voor het eten. Mijn ouders doen dat elke dag en noemen dat ‘het glaasje’. Ik maakte hiermee restjes komkommer, zalm, augurk en kaas op.
2. Haha, oeps. Lekker ongezond. Patat, een kant-en-klare hamburger en wat komkommer, augurk met balsamico om het in balans te brengen. Moet kunnen toch?
3. Lunch! Deze salade is verrukkelijk. Een combinatie van tomaat (het liefste cherry tomaatjes), kip en komkommer. Hierover doe ik dan een appel azijn dressing en tadaa!
4. Maïsbrood omgetoverd in een heuse sandwich. Ik kan me niet heel goed herinneren wat hierop zat, maar ik gok baby spinazie, iets van gerookte kip en paprika.

food-dagboek-3

1. Dit moet je echt een keer proberen! Dit is echt een van mijn meest favoriete ontbijt varianten. Halfvolle vanille yoghurt, met een assortiment aan noten (onder andere zonnebloempit, walnoot, gojibes) afgemaakt met overheerlijke aardbeien.
2. Haha, dit is typisch een Catie foto. Terwijl ik lunch eet ben ik alweer op zoek naar leuke nieuwe recepten. Lunch bestaat uit kaas, vleesbeleg, komkommer en avocado gemengd met citroen.
3. Deze salade is echt heerlijk! Pasta met makreel, ei, tomaat, komkommer, sperziebonen en een heerlijke dressing. Je kan het recept hier vinden.
4. En tenslotte natuurlijk een makkelijke, maar lekkere snack. Witte pitloze druiven met een paar aardbeien en een mineola. Dat is een kruising tussen een mandarijn en een grapefruit. Jumm!

Welke foto is jouw favoriet?

Ik heb elke dag een danceparty.

catiescolumn-danceparty

Enkele dagen terug sprak ik met iemand over thuiswerken. Als ‘thuiswerker’ krijg je namelijk nogal wat vragen op je af. Hoe vul je je dag in? Mis je geen collega’s? Hoe motiveer je jezelf om aan de slag te gaan. Ja, echt, het is een heel mysterie voor niet-thuiswerkers. Eigenlijk per ongeluk liet ik in dit gesprek vallen dat ik sowieso één pauze vul met een danceparty. Ik herhaal het even voor je; ik heb elke dag een danceparty. Een ik-kan-niet-dansen-maar-ga-toch-los feestje. In m’n eentje.

En nu zie ik je denken aan een film scenario waarin ik met een haarborstel als microfoon de macarena dans. Nee, ik wil je niet teleurstellen, maar mijn danceparty heeft geen haarborstel nodig en de macarena zit niet in mijn repertoire. Met Pharrel Williams’ Happy op standje danceparty vlieg ik door mijn kamer heen. Oh, en ik waarschuw je nogmaals, ik maak geen grapje en ik schaam me ook totaal niet. Waarom zou ik ook? Niemand die me ziet, geen collega’s die me vreemd aankijken, geen starende ogen of nieuwsgierige blikken. Met mijn buren moet ik natuurlijk wel rekening houden, maar met mijn fluffy socks aan glijd ik zo over het laminaat en maak ik nauwelijks geluid.

Misschien is het gewoon mijn karakter, misschien is het een gevolg van het thuiswerken. Hoe dan ook, een danceparty hoort er gewoon bij. Gewoon even een paar minuten los gaan. De muziek je oren laten vullen, de melodie en het ritme omzetten in bewegingen en gaan. Na vijf minuten merk je het verschil al. Je hartslag is verhoogd, je zintuigen zijn geprikkeld, je hersenen draaien op volle toeren; de perfecte cocktail voor een paar uur productief werken. Tijd om mijn danceparty af te sluiten, mijn haar weer in een messy bun te doen en aan de slag te gaan met mijn to-do list.

Vijf bekentenissen van een blogger

1. Blogposts die naar mijn idee niet goed genoeg zijn om gepubliceerd te worden, worden vaak het meeste gelezen en krijgen de beste reacties. Het gebeurd wel eens dat ik overweeg om een blogpost naar de prullenbak te verplaatsen, maar als ik hem dan toch plaats vinden jullie hem juist erg leuk!
 catiemccartney-bekentenissen-van-een-blogger-2

2. Ondanks alle tips van succesvolle bloggers om een niche te hebben, heb ik die na bijna drie jaar bloggen nog steeds niet. En stiekem vind ik dat wel fijn. Ik schrijf alleen artikelen die ik zelf ook zou willen lezen en dat loopt uiteen van columns tot boekrecensies.

3. Wanneer iemand die ik niet persoonlijk ken een reactie plaatst verbaasd me dat nog steeds en maakt dat me enorm blij. Het verbaasd me omdat ik soms (terwijl ik op mijn laptop deze artikelen schrijf) wel eens vergeet dat in principe de hele wereld mijn blog kan lezen. Het maakt me blij omdat elke bezoeker, elke lezer, elke reactie me inspireert en motiveert om te blijven schrijven!

catiemccartney-bekentenissen-van-een-blogger-1

4. Soms heb ik een dag (of nacht…) waarop ik ineens vier columns schrijf en talloze andere ideeën noteer. Daarop volgt meestal een week waarin ik niets schrijf en het woord ‘column’ niet eens in me op komt. Dat hoort erbij, zullen we maar denken! 

5. Mijn blog is meer voor me gaan betekenen dan ik ooit had gedacht. Wat ooit klein begon is nu uitgegroeid tot iets waar ik elke dag weer trots op kan zijn en plezier aan beleef. Deze blog is voor mij echt een ideale creatieve uitlaatklep!

De woorden blijven stromen.

teksten schrijven, bloggen, column

Het klinkt zo romantisch. Ik heb een blog, ik hou van schrijven, ik heb een passie voor teksten. Je ziet me al zitten in een hip cafeetje in de stad met mijn laptop en een grote kop thee. Terwijl ik luister naar de gesprekken om me heen en geïnspireerd raak door de mensen die voorbij lopen op straat schrijf ik mijn teksten. Columns, korte teksten, persoonlijke stukken, reviews, ik schrijf het allemaal. Het klinkt zo ontspannen; even gaan zitten typen, even al je creatieve ideeën uitwerken.

Het is 01:14 uur op een doordeweekse avond en ik zit met mijn laptop op schoot in een donkere slaapkamer. Al uren geleden begon ik aan mijn avondroutine en maakte ik voor mezelf een warm plekje in mijn uitnodigende bed. Vandaag was een vrije dag, een dag die ik doorbracht met schoonmaken, rustig aan doen, een boek lezen, koken en cupcakes bakken. Een dag vol met mogelijkheden om naar een cafeetje te gaan, om mijn werkkamer te gebruiken, om al die creatieve ideeën in uit te werken, om talloze teksten te schrijven.

Het is nu 01:16u en ik schrijf met de slaap in mijn lichaam deze column. Waarom? Omdat schrijven niet altijd romantisch is, omdat de ideeën niet altijd komen wanneer je het wilt, omdat ik het schrijven van een tekst niet uit kan stellen, omdat het nu wel wil en morgen niet. Schrijven is niet altijd romantisch, nee, niet altijd ontspannen, maar schrijven is wat ik doe. Daar zit ik dan in bed met mijn poezen pyjama aan, met een koptelefoon op en met het licht van mijn laptop in een donkere kamer. De woorden blijven stromen, de zinnen ontstaan als vanzelf, de teksten zitten in mijn vingers, de passie zit in mijn geest. Sommige teksten wachten niet tot morgen. 

Catie’s Week in Pictures #3

foto-dagboek-april1Goedemorgen! Ik ben vandaag al vroeg op weg naar Rotterdam Centraal, maar eerst stuur ik met veel liefde en verjaardagswensen deze kaart naar mijn broer! Happy birthday! Ik neem op deze dinsdag deel aan een cursus ‘Schrijven voor SEO’ in Utrecht. Een hele dag vol met opdrachten, gesprekken en informatie! Wanneer ik ‘s avonds weer op Rotterdam Centraal sta trakteer ik mezelf op een maaltijd van Julia’s Pasta!foto-dagboek-april2Een opgeruimde kamer, een opgeruimd huis! Ik ruim op, maak schoon en probeer nog wat klussen weg te werken omdat ik ‘s avonds bezoek krijg! Tussendoor ga ik nog even op de fiets naar een vriendin in de buurt waar ik knuffel met lieve poes Tebbie. Daarna doen we samen boodschappen en genieten we op de fiets van het prachtige zonnige weer! Hoe lekker was dat!foto-dagboek-april3Verse bloemen in huis om extra te genieten van het lekkere lenteweer. Ik heb een rustige dag en besluit ‘s middags de stad in te gaan. Ondanks het lekkere weer beland ik al snel binnen in de bibliotheek, waar ik rond snuffel tussen de boeken en foto’s maak voor mijn Instagram account. Daarna doe ik een rondje door de markthal en haal ik bij Albert Heijn mijn boodschappen. Een geslaagde dag!foto-dagboek-april4Ik ben deze ochtend bezig met allerlei taken waaronder het beantwoorden van emails, het schrijven van teksten en ik heb een interessante Skype call. ‘s Middags kan ik het niet langer meer volhouden om binnen te blijven en pak ik de fiets. Ik breng een poosje door op een bankje aan de Maasboulevard en fiets daarna door naar het centrum waar ik in een Lifestyle Outlet dit vaasje koop! foto-dagboek-april5Soms moet ik wel lachen om mijn boodschappen. Deze keer zijn ze ook weer heel random, maar het is (door al dat lekkers) wel duidelijk dat het weekend is. ‘s Middags komen mijn ouders om nog wat te klussen. Kijk! Mijn kapstok hangt! ‘s Avonds is het feest en vier ik de verjaardag van mijn oom met mijn familie en een heerlijk etentje!

Alle activiteiten, het zonnige weer en lieve mensen maakten dit tot een leuke week!

Ticket voor één persoon, alstublieft.

catiescolumn-bioscoop

Wanneer ik naar binnen loop voel ik het meteen. De starende ogen, de vragen de blikken. Misschien verbeeld ik het me, maar ik ben de vreemde eend in de bijt. Niet door het minste of geringste tegen te houden sla ik mezelf door de, laten we zeggen, ongemakkelijke sfeer heen en sluit ik aan in de rij. Tussen verliefde stelletjes, oudere echtparen en moeders met tienerdochters sta ik te wachten. Wanneer ik aan de beurt ben vertel ik je zelfverzekerd waar ik voor kom. Stilte. ‘Voor één persoon?’ vraag je beleefd. Ja.

Geen handje vasthouden, alledaagse gesprekken, geruzie over stoelen of gegiechel voor mij. Ik hoef geen popcorn te delen, niet te wachten wanneer jij naar de WC gaat. Ik laat me zakken in de zachte rode stoel op een lege rij en steek mijn hand in de popcorn. Het is onvermijdelijk dat ik op mijn eigen eilandje blijf zitten en al snel ben ik omsingeld. Dat is natuurlijk geen probleem, stiekem hoopte ik daar ook op. We wisselen een paar woorden met elkaar, waarschijnlijk omdat jij je afvraagt wat ik hier doe. In mijn eentje.

We delen de spanning, de geur van popcorn, de ergernissen over mensen die blijven praten, de schrik momenten en we pinken met z’n allen een traantje weg. Samen, maar ik alleen. Wanneer de lampen weer aan gaan en we met zijn allen de weg weer terug vinden naar de realiteit, naar de wereld die door is gegaan terwijl wij door spanning gegrepen een paar uur samen doorbrachten, voel ik me trots. Ik ben helemaal alleen naar de bioscoop geweest. En ik heb er van genoten.

Catie’s Favoriet: Headspace

Wat is mijn favoriet van deze maand?
Halverwege de maand Maart ontdekte ik via het tijdschrift Flow de applicatie Headspace. Wanneer ik me overweldigd voel door gedachten, ideeën en andere prikkels in mijn leven heb ik behoefte aan rust in mijn hoofd. Ik probeer dan afleiding te zoeken, een boek te lezen, mijn gedachten op te schrijven (vaak zijn dat de momenten dat mijn columns ontstaan!). Maar toen ik Headspace tegenkwam realiseerde ik me dat dit wel eens de oplossing kon zijn om constante rust te creëeren in mijn leven, om mijn hersenen te trainen in mindfulness.

meditatie met behulp van headspace

Wat is Headspace?
Headspace draait om meditatie. Het doel is om alle prikkels en gedachten te erkennen maar er niet op in te gaan. In een animatie wordt uitgelegd dat je aan de rand van een snelweg zit. Je ziet alle auto’s (prikkels) langskomen en bekijkt ze, maar je doet er niks mee. Je probeert ze niet te stoppen, tegen te houden, te achtervolgen of erop te focussen. Klinkt interessant?

meditatie applicatie headspace

Ik ben begonnen met het 10 dagen project. Elke dag 10 minuten meditatie. Aangeraden wordt om dit elke dag op hetzelfde moment te doen, bijvoorbeeld wanneer je net wakker bent. Je opent de applicatie, klikt op de dag die je gaat doen en gaat rustig zitten. Een kalme stem neemt je mee door die 10 minuten. Op sommige dagen wordt er ook een animatie vertoond. De applicatie geeft je ook de mogelijkheid om ‘mindful moments’ in te stellen, zodat je op verschillende momenten in de dag een berichtje krijgt ter inspiratie of om te overdenken. Zie Headspace als een personal trainer voor je geest!

meditatie applicatie headspace

Waarom is dit mijn favoriet?
Na een paar dagen merkte ik dat het makkelijker werd. Dat ik minder afgeleid was en dat ik me kon overgeven aan de rust en aan die 10 minuten meditatie. Heerlijk! Ook wanneer ik klaar was met mijn 10 minuten voelde ik kalmer, soms zelfs wat 
slaperig! Headspace is geen ingewikkeld project, maar een praktische en aangename manier om een rust moment in je dag te hebben. Als je het gratis 10 dagen project hebt afgerond kan je op de website lezen hoe je toegang krijgt tot de gehele collectie.

Wat is jouw manier om tot rust te komen?  

Baby’s, de mensheid en andere gedachten.

catiescolumn-baby

Baby’s doen dat met je. Als je een beetje op mij lijkt in ieder geval. Ze drukken je met je neus op de feiten. De feiten van het leven, van onze maatschappij, van wat belangrijk is en wat niet. Onlangs werd ik voor de tweede keer tante van een prachtig lief klein mensje. Met kleine baby voetjes, en kleine baby handjes. Met prachtige baby haartjes en een schattig baby neusje. We noemen dat teer, lief, onschuldig, kwetsbaar, wonderlijk. Ik noem dat een realisatie die midden in een normale week, op een normale dag, je leven op zijn kop zet.

Een moment waarop de wereld even stil lijkt te staan en je je realiseert dat je deel uit maakt van zo’n grote wereld, vol mensen, met een verleden, een heden en een toekomst. Dat er vóór jou mensen waren en ná jou mensen zullen zijn en dat jij, met jouw leven, maar een ienieminie klein stipje bent tussen al die mensen. En daar ligt hij dan, in mijn armen. Kwetsbaar, klein en perfect gevormd. Een mens, een baby, vol met mogelijkheden, potentie, toekomst en leven. Gewoon, middenin een normale week, op een normale dag, in mijn leven terechtgekomen.